Ta ruda metalówa, co ma bloga o gotowaniu
Jaro ma dwadzieścia dziewięć lat, ale ciągle mieszka z babcią. Oczywiście według niego to on się babcią opiekuje, próbując zarobić na życie, ale w praktyce babcia Halina go karmi, ubiera oraz wspiera w poszukiwaniu pracy po nieudanych próbach studiowania. Kiedy Jaruś wpada na pomysł założenia agencji detektywistycznej, babcia nieco przewraca oczami, ale decyduje, że będzie wnukowi pomagać, dyskretnie przeszukując jego notatki na komputerze, co trochę nie dziwi, bo i do pracy detektywa chłopak ma mniejsze zaangażowanie niż do jedzenia. Zaskakująco, szybko zdobywa pierwszą klientkę, przypadkowo spotkaną dermatolożkę. Doktor Ilona Maciejko chce znaleźć swojego eks-męża, który nie dość, że nie płaci alimentów na swoje dwie córki, to jeszcze ukradkiem zwędził rodzinny skarb - oryginalny obraz znanego polskiego malarza. Oczywiście Jaro zakochuje się w pięknej, choć nieco pulchnej Ilonie i wolałby przejść ze stosunków służbowych na prywatne, ale uczciwie wykonuje kilka czynności w celu odnalezienia pana Maciejko, tyle że kiedy już adres ma, okazuje się, że wiarołomnego małżonka ktoś brutalnie zamordował. A obraz zniknął. Halina w tajemnicy przed wnukiem kontynuuje śledztwo, przebierając się czasem za staruszkę i z zaskoczeniem odkrywa, że sprawa wiąże się z zaginięciem. W tle ktoś morduje koty, którymi Halina i jej przyjaciółki się opiekują na podwórku, więc i tutaj umiejętności śledcze się przydają; uwaga - jak nie chcecie czytać o zabijaniu kotów, to poszukajcie innej książki.
Nie jest to książka komiczna, co mnie cieszy, bo mam uraz do celowego a wymuszonego komizmu, z którym się z wiekiem coraz bardziej rozmijam. Owszem, starsza pani jest sarkastyczna, ale bynajmniej nie głupia, chyba że za głupią chce uchodzić; ludzie, którzy traktują ją z pobłażaniem i litością są sami sobie winni. A sama historia bynajmniej zabawna nie jest, oprócz morderstwa i zaginięcia opowiada o samotności w różnym wieku, byciu samotnym rodzicem i depresji. I, niestety, przemocy wobec zwierząt i tu nie interesuje mnie, jaka trauma za tym stoi. Nie.
Inne tej autorki.
#155