Ta ruda metalówa, co ma bloga o gotowaniu
Do moszawu przyjeżdża etnolożka, chce rozmawiać o tradycji i genderze. Jej rozmówczyni, Ruta, nauczycielka hebrajskiego, współwłaścicielka szkółki ogrodniczej, opowiada o tym i o owym, czyta swoje opowiadania, a z rozmów tych wyłania się dramatyczna, wielopokoleniowa historia o miłości, nienawiści, przemocy, zbrodniach i utracie. Opowieści Ruty przeplatają się z jej wspomnieniami, którymi już niekoniecznie się z naukowczynią dzieli, bo dotyczą jej i jej rodziny. Powracającym wątkiem jest utrata dziecka, która dotknęła zarówno Rutę, jak i jej babkę, Rut. Przyczyny tragedii były inne, ale żałoba naznaczyła je obie. Jednak to też historia mężczyzn - ekscentrycznego dziadka Ze’eva, któremu brat przywiózł woła, żonę - wspomnianą Rut - i rodzinnego mausera oraz męża Ruty, Eitana, którego z samemu sobie wymierzonej kary wyrwała konieczność zemsty.
Świetnie napisana, niejednoznaczna, bogato przetykana biblijnymi cytatami saga rodzinna, jeszcze z czasów, kiedy nie było otwartej wojny między Izraelem a Palestyną.
#152